|
|
کدخبر: ۱۷۴۰۴۴

به یمن این روز مبارک، چندین حدیثاز این امام برگزیده ایم تا بیشتر با دیدگاه های این امام بزرگ آشنا شوید.


برترین ها:«از دیده خدا پنهان نیستی، پس بنگر که چگونه ای!»

محمد بن علی الجواد التقی(ع) نهمین امام شیعیان است و از ایشان با عنوان امام محمد تقی(ع) یا امام جواد(ع) نیز یاد می کنند. از کنیه های این امام باید به» ابوجعفر» و لقب های «جواد» و «تقی» اشاره کرد. وی فرزند علی بن موسی الرضا(ع) و سبیکه است و در دهم رجب سال ۱۹۵ هجری در مدینه به دنیا آمد.

امام محمد تقی(ع) نخستین امامی بود که در خردسالی به مقام امامت می رسید. به اعتقاد شیعیان امام رضا(ع) پیش از شهادت، ایشان را به عنوان امام بعد از خود معرفی کرده بودند.



به یمن این روز مبارک، چندین حدیثاز این امام برگزیده ایم تا بیشتر با دیدگاه های این امام بزرگ آشنا شوید.

۱ - مؤمن نیاز دارد به توفیقی از جانب خدا، به پندگویی از سوی خودش، و به پذیرش از کسی که او را نصیحت کند.

۲ - اظهار چیزی قبل از آن که محکم و پایدار شود سبب تباهی آن است.

۳ - افزونی نعمت از جانب خدا بریده نشود تا آن هنگام که شکرگزاری از سوی بندگان بریده شود.

۵ - به تأخیر انداختن توبه نوعی خودفریبی است، و وعده دروغ دادن نوعی سرگردانی است، و عذرتراشی در برابر خدا نابودی است، و پا فشاری بر گناه آسودگی از مکر خداست. «از مکر خدا آسوده نباشند جز مردمان زیانکار.»

۶ - هر که به گوینده ای گوش دهد به راستی که او را پرستیده، پس اگر گوینده از جانب خدا باشد در واقع خدا را پرستیده و اگر گوینده از زبان ابلیس سخن گوید، به راستی که ابلیس را پرستیده است.

۸ - کسی که در کاری حاضر باشد و آن را ناخوش دارد، مانند کسی است که غایب بوده، و هر که در کاری حاضر نباشد، ولی بدان رضایت دهد، مانند کسی است که خود در آن بوده است.

۹ - حضرت جوادالأئمّه(علیه السلام) به خطّ خود نوشت: جان و دارایی ما از بخشش های گوارای خداست و عاریه و سپرده اوست، هر آنچه را که به ما ببخشد، مایه خوشی و شادی است و هر آنچه را بگیرد، اجر و ثوابش باقی است. پس هر که جزعش بر صبرش غالب شود اجرش ضایع شده و از این[صفت] به خدا پناه می بریم.

۱۰ - صبر را بالش کن، و فقر را در آغوش گیر، و شهوات را ترک کن، و با هوای نفس مخالفت کن و بدان که از دیده خدا پنهان نیستی، پس بنگر که چگونه ای.

۱۱ - عالمان، به سببِ زیادی جاهلان، غریبانند!

۱۲ - کسی که فرمان هوای نفس خویش را بَرَد، آرزوی دشمنش را برآوَرَد.

۱۳ - کسی که بر مرکب شهوات سوار است، از لغزش درامان نخواهد ماند.

۱۴ - چگونه ضایع می شود کسی که خدا، عهده دار و سرپرست اوست؟ و چگونه فرار می کند کسی که خدا جوینده اوست؟ کسی که از خدا قطع رابطه کند و به دیگری توکّل نماید، خداوند او را به همان شخص واگذار نماید.

۱۵ - کسی که محلّ ورود را نشناسد، از یافتن محلّ خروج درمانده گردد.

۱۶ - سخت بکوش تا به مقصود دست یابی، و گرنه در رنج فرومانی.

۱۷ - نعمتی که برای آن شکرگزاری نشود، مانند گناهی است که آمرزیده نگردد.

۱۸ - کسی که سازش و مدارا با مردم را رها کند، ناراحتی به او روی می آورد.

۱۹ - کسی که کاری را بدون علم و دانش انجام دهد، اِفسادش بیش از اِصلاحش خواهد بود.

۲۰ - خود را پاییدن به اندازه ترس است.

ارسال نظر