|
|
کدخبر: ۱۲۵۰۷۲

از آنجا که مذاکرات ایران با گروه ۱ + ۵، از اهمیت بالایی برای طرف غربی برخوردار است، هر یک از ۶ کشور دخیل در گفت‌وگوها در تلاشند کارکشته‌ترین دیپلمات‌های خود را راهی میز مذاکره با تهران کنند.

به گزارشامیدبه نقل از فارس، از سال ۲۰۰۶ تاکنونمذاکراتهسته‌ای بر سر فعالیت‌های اتمی ایران از حالت گفت‌وگوی تهران با سه کشور اروپایی در آمد و در قالب مذاکرات ایران با پنج عضو دائم شورای امنیت به همراه آلمان برگزار شد. طی این دوران نیز وزرای خارجه این ۶ کشور معاونان ارشد خود را برای حضور در گفت‌وگوها با طرف ایرانی اعزام کردند که در ادامه به سوابق سیاسی و دیپلماتیک برخی از آنها اشاره می‌شود.

وندی شرمن کیست؟

تاسیسات سفارت مجازیآمریکابرای خدمات‌دهی به ایرانیان، بهانه‌ای بود تا وندی شرمن، دیپلمات کهنه‌کار آمریکایی در امور ایران، برای نخستین بار رخ بنماید.

اما برای اولین بار، وی زمانی وارد گود بحثهسته‌ای ایران شد که پس از وقفه ۱۵ ماهه در مذاکرات میان ایران و ۱ + ۵، تیم کارشناسان باراک اوباما تصمیم گرفتند وی را به جای ویلیام برنز راهی استانبول کنند. از این رو بود که وندی شرمن به عنوان معاون هیلاری کلینتون در امور سیاسی و سومین مقام متنفذ دستگاه دیپلماسی آمریکا سرپرستی هیئت مذاکره کننده آمریکایی را بر عهده گرفت.

البته این دیپلمات باسابقه آمریکایی در اوایل اشتغال خود در موقعیت‌های شغلی متفاوتی در سازمان‌های دولتی و غیرانتفاعی فعالیت کرده است، اما ورود او به وزارت خارجه آمریکا به سال ۱۹۹۳ باز می‌گردد یعنی زمانی که به عنوان مشاور «وارن کریستوفر»، وزیر خارجه وقت آمریکا منصوب شد و تا سال ۱۹۹۶ در این سمت باقی ماند. بازگشت دوباره شرمن به دستگاه سیاست خارجی آمریکا به دوران مادلین آلبرایت، وزیر خارجه بیل کلینتون مربوط می‌شود. او علاوه بر مادلین آلبرایت، سمت مشاور برای هیلاری کلینتون در کمپین انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸ را نیز در کارنامه خود دارد.

اما اینکه چرا دولت واشنگتن، در آن برهه تصمیم گرفت شرمن را به عنوان سرپرست تیم مذاکره کننده آمریکا عازم ترکیه کند، به نفوذ و شهرت او باز می‌گردد، از این روست که این دیپلمات کهنه کار آمریکایی معمولا در مذاکرات و نشست‌های بسیار مهم دیپلماتیک حضور پیدا کرده و در مواقع ضروری به عنوان برگ برنده آمریکا مطرح بوده است.

ماجرای این شهرت به فعالیت‌های وی در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون باز می‌گردد. شرمن در آن دوران به همراه مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وقت آمریکا، ریاست هیئت مذاکره کننده هسته‌ای آمریکا را بر عهده داشت؛ مذاکراتی که در نهایت به توافق هسته‌ای کره شمالی و آمریکا منجر شد.

وی به دلیل فعالیت‌هایی که منجر به توافق هسته‌ای آمریکا با کره شمالی در سال ۱۹۹۷ در زمان ریاست جمهوری کلینتون شد به " در باز کن " وزارت خارجه آمریکا معروف است.

سایمون گس کیست؟

سر سایمون لارنس گس، مدیرکل امور سیاسی وزارت خارجه انگلیس است که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ سفیر انگلیس در تهران بوده است. پیش از آن او سفیر انگلیس در یونان بود، اما بهار ۲۰۰۹ به عنوان سفیر ایران برگزیده شد و به دنبال آشوب‌های پس از انتخابات سال ۸۸‌، در برخی اعتراضات خیابانی حضور یافت و مطالبی نیز علیه حقوق بشر در ایران نوشت.

بعد از دخالت‌های او در امور ایران و اعتراضات جمهوری اسلامی ایران به این اقدامات بود که در نهایت او در سال ۲۰۱۱، تهران را ترک کرد و در نهایت دومنیک جان چیلکات، جانشین او در سفارت انگلیس در ایران شد.

سایمون گس در فوریه ۲۰۱۱، به عنوان نماینده ارشد غیرنظامی ناتو در افغانستان منصوب شد. بعد از ۱۸ ماه خدمت در این سمت، او به وزارت خارجه انگلیس در لندن بازگشت و مدیرکل امور سیاسی وزارت خارجه و نیز نماینده ویژه دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس در امور پاکستان و افغانستان شد.

ژاک اودیبر کیست؟

ژاک اودیبر ۴۸ ساله، مدیرکل امور سیاسی، امنیتی و خلع سلاح وزارت امور خارجه فرانسه در نشست‌های طرف غربی با ایران، به عنوان نماینده فرانسوی در کنار مذاکره‌کنندگان ۱ + ۵، رودرروی مذاکره‌کنندگان ایرانی قرار می‌گیرد.

او فارغ التحصیل از دانشگاه مرکز آموزش روزنامه‌نگاری است و سابقا خبرنگار بوده است. وی دانش‌آموز سابق مدرسه ملی مدیریت فرانسه موسوم به " ENA " است و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ به عنوان مشاور فرهنگی و همکاری‌های علمی و فنی فرانسه در ویتنام فعالیت داشته است و پس از آن به عنوان مشاور دیپلماتیک «آلن ریچارد»، وزیر دفاع وقت فرانسه منصوب شده است.

ژاک اودیبر در سال ۲۰۰۱ به عنوان سرکنسول فرانسه به شهر کبک کانادا اعزام شد و در سال ۲۰۰۴ در سمت وزیر مشاور عازم لندن شد.

ریابکوف کیست؟

سرگی الکسی‌یویچ ریابکوف که در حال حاضر سمت معاون وزیر خارجه روسیه را بر عهده دارد، نماینده ارشد کرملین در مذاکرات گروه ۱ + ۵ با ایران محسوب می‌شود.

وی سیاستمدار و دیپلمات برجسته در داخل روسیه است و در ۸ جولای ۱۹۶۰ در اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمده است. وی در سال ۱۹۸۲ از دانشکده روابط بین‌الملل در دانشگاه وزارت خارجه روسیه(МГИМО) فارغ التحصیل شد.

ریابکوف از همان زمان در نهادهای مختلف وزارت خارجه مشغول به کار شد و بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹، ریاست گروه «سازمان امنیت و همکاری اروپا» را در وزارت امور خارجه روسیه عهده‌دار شد.

وی در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ به عنوان مشاور سفیر روسیه در آمریکا منصوب شد و پس از آن به عنوان مدیر گروه همکاری اروپا در وزارت امور خارجه روسیه فعالیت کرد.

ریابکوف از سال ۲۰۰۸ به بعد نیز در سمت معاون وزیر خارجه روسیه فعالیت کرده و در حال حاضر از لحاظ دیپلماتیک، سفیر فوق العاده و تام الاختیار روسیه محسوب می‌شود. به طور کلی، وی یکی از مردان بانفوذ در سیاست خارجی روسیه به حساب می‌آید و در سال‌های گذشته، پست‌های حساسی را عهده‌دار بوده است. وی درباره پرونده هسته‌ای ایران و همچنین روابط ایران و روسیه دارای مواضع خاصی است که از جمله مهمترین دیدگاه‌های وی درباره برنامه‌های هسته‌ای ایران می‌توان به «دفاع از ماهیت صلح‌آمیز برنامه‌های هسته‌ای ایران»، «بی‌اثر بودن تحریم‌ها»، «تاکید بر مذاکره به عنوان راه حل نهایی»، «مخالفت با تهدید نظامی علیه ایران» و «افزایش همکاری میان ایران و روسیه» اشاره کرد.

ریابکوف همواره بر گسترش همکاری‌ها میان ایران و روسیه تاکید کرده است. وی در دوره‌ای که ایران تحت شدیدترین تحریم‌های غرب قرار گرفته بود، خواستار آن شد که همکاری‌های اقتصادی ایران و روسیه افزایش یابد.

دیتر لوکاس کیست؟

هانس دیتر لوکاس که به عنوان رئیس هیئت دیپلماتیک آلمان، ‌متولد ۱۹۵۹ است و تاکنون در چند مورد به عنوان نماینده برلین در کشورهای آسیایی و اروپایی فعالیت داشته است.

وی نماینده ویژه اروپای شرقی، قفقاز و آسیای مرکزی و نیز دفتر سیاست فدرال در برلین بوده است. دیگر سمت‌های مهم پیشین وی مواردی همچون رئیس بخش روابط دوجانبه با کشورهای مرکزی، شرقی و جنوب شرقی اروپا و آسیای مرکزی و قفقاز و رئیس مطبوعاتی و ارتباطی سفارت آلمان در واشنگتن بوده است.

لوکاس از اوایل ماه جولای به عنوان مدیر سیاسی در وزارت خارجه آلمان و به عنوان جانشین «امیلی هابر» مشغول به فعالیت شد. وی از سال ۱۹۸۵ در وزارت خارجه آلمان فعالیت می‌کند و فعالیت در سفارت‌های آلمان در آمریکا و مسکو در کارنامه کاری وی قرار دارد.

لوکاس از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان رئیس بخش اروپای شرقی و مرکزی، قفقاز و آسیای میانه در بخش امنیت و سیاست خارجی دفتر صدراعظمی مشغول بود و پس از آن تا سال ۲۰۰۸ نماینده اروپای شرقی، قفقاز و آسیای مرکزی در وزارت خارجه آلمان بود. این سیاستمدار آلمانی از سال ۲۰۱۰ تاکنون نماینده آلمان در کمیته سیاسی و امنیتی اتحادیه اروپا و نیز نماینده دائمی آلمان در بروکسل است.

ارسال نظر