|
|
کدخبر: ۱۸۴۰۰۹

ناو لجستیکی «خارک» که از یک ماموریت آموزشی چند روزه در آب‌های آزاد بازمی‌گشت؛ روز چهارشنبه‌12 خرداد پس از آن که 20 ساعت در آتش سوخت؛ با وجود تلاش همه جانبه و استفاده از امکانات دریایی به دلیل گسترش آتش در بخش‌های مختلف در آب‌های منطقه‌ی جاسک و در دریای عمان آرام گرفت. خوشبختانه 400 سرنشین ناو که دانشجویان نداجا هم در میان آن‌ها بودند همگی قبل از غرق شدن ناو به سلامت خارج شدند.

فاطمه علم الهدی دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل در یادداشت خود چنین بیان کرد که شناور خارک 40 سال در اختیار ارتش ایران بود و ماموریت‌های عملیاتی در حوزه‌ی آموزشی انجام می‌داد. این کشتی در مجموع دو بار به سوریه اعزام شد و با عبور از کانال سوئز برای اولین بار بعد از حدود سی سال سرتیتر خبرها شد.

در سال 1356 به سفارش نیروی دریایی ارتش، ناو تدارکاتی و بالگردبر خارک در یک شرکت بریتانیایی ساخته شد. هفت سال بعد در دوران جنگ ایران و عراق، انگلیس به دلیل تحریم‌های تسلیحاتی غرب علیه جمهوری اسلامی تنها یکی از دو فروند ناو سفارشی را به ایران تحویل داد.

تا قبل از ناوبندر مکران که اکنون در راه ونزوئلا ست، ناو خارک بزرگترین ناو تدارکاتی غرب آسیا و تنها ناو با سیستم دیگ بخار در ایران بود. در سال 97 بعد از 5 سال تعمیرات اساسی که مهم‌ترین آن‌ها مربوط به سیستم دیگ بخار بود؛ تحت عنوان ناوگروه 54 عازم خلیج عدن شد.

شناور لجستیکی خارک در آب‌های آزاد و بین‌المللی بارها حضور داشته که مهم‌ترین آن‌ها حضور در کانال سوئز در سال 2011 در کنار ناو الوند و پهلوگیری در لاذقیه‌ی سوریه بود.

میزان اهمیت ناوهای لجستیکی خارک و مکران را باید در برنامه‌ی اخیر ایران مبنی بر حضور طولانی مدت در دریا دید. این کشتی‌ها توانایی حمل سوخت، سلاح و مواد مصرفی کشتی‌های دیگر را دارند حتی میزان انرژی ژنراتورهای ناو خارک در حدی بود که می‌توانست برق شهری مانند بندرعباس را تامین کند.

عصر روز جمعه آتش‌سوزی بزرگی در نزدیکی شهرک صهیونیست‌نشین «تسور هداسات» گزارش شد. روزنامه‌ی صهیونیستی «یدیعوت آحارانوت» اعلام کرد که آتش در حال نزدیک شدن به خانه‌ها است و پلیس دستور تخلیه خانه‌ها برای ساکنان منطقه صادر کرده است. این آتش حدود 5 هکتار را در کام خود فروبرده و هم‌چنان در حال نزدیک شدن به شهرهای دیگر است.

هم چنین رسانه‌های اسرائیلی بعد از ظهر پنجشنبه 13 خرداد گزارشی از آتش‌سوزی مهیبی در منطقه‌ی «کریات بیالیک» در شمال فلسطین اشغالی و نزدیکی حیفا داده بودند. گستردگی آن به حدی بود که نیروهای امدادی مجبور شدند علاوه بر مسدود کردن تمامی راه‌ها به این منطقه از ایستگاه‌های آتش‌نشانی در حیفا  و الخضیره هم درخواست کمک کنند.

این در حالی است که چند ساعت قبل از آن هم آتش‌سوزی دیگری در منطقه‌ی «گانوت» باعث از بین رفتن کابل‌های انتقال نیرو و توقف قطارها شد. به نوشته‌ی «یدیعوت آحارانوت» ایستگاه‌های ریشون، لیستیون، ریشونیم، اللد، جانی اویو، کفر حباد، مودعین، مرکاز و حومه‌ی مودیعین تعطیل شده و حرکت قطار بین اللد و فرودگاه بن گوریو و تل‌آویو به هاگانا تا اطلاع ثانوی متوقف است.

رسانه‌های عبری به علت اصلی این آتش‌سوزی‌ها تا کنون هیچ اشاره‌ای نکرده‌اند.

آتش پالایشگاه تهران، پنجشنبه شب و در کمتر از 26 ساعت از شروع آتش‌سوزی مهار شد و به مدار تولید بازگشت. با این که هم زمان با انتشار این خبر خوردروها در پمپ بنزین‌ها صف‌های طولانی درست کردند اما تا کنون هیچ مشکلی در فرآیند تولید این پالایشگاه اعلام نشده است.

در همان روز پنجشنبه 13 خرداد آتش‌سوزی دیگری که از صبح در نیزارهای اطراف خط لوله‌ی انتقال نفت روستای «برومی» در شهرستان اهواز رخ داده بود به طور کامل مهار و خاموش شد. خبرها حاکی از آن است که خسارت جانی و مالی دربر نداشته است.

اتفاقات مشابه و پرتکرار آتش‌سوزی در فاصله‌های کوتاه این چند روز بیشتراز آنکه حادثه‌های ناشی از گرمای فصلی دیده شوند، درگیری‌های زیرپوستی ایران و اسرائیل را به ذهن متبادر می‌کنند. چرا که روزنامه «وال استریت ژورنال» هم اخیرا گزارش داده بود از اواخر سال 2019 تا کنون اسرائیل دست کم 12 کشتی و نفتکش ایرانی حاوی سوخت را هدف قرار داده است.

برخی از حملات در دریای سرخ و مناطق دیگر بوده که از سلاح هایی مثل مین دریایی استفاده شده است. به شکل خاص فروردین ماه امسال انفجار در کشتی ایرانی «ساویز» در دریای سرخ خبرساز شده بود. خبری که «نیویورک تایمز» در واکنش به آن نوشت اسرائیل این حمله را به تلافی حمله ایران به کشتی‌های اسرائیلی انجام داده است. البته گمانه‌زنی‌های تایید نشده‌ای درمورد حمله‌ی سایبری اسرائیل از اراضی شرقی مناطق اشغالی مطرح شده که در نتیجه حمله‌ی متقابل ایران را هم محتمل به گونه‌ای می‌کند.

به نظر می‌رسد در دوران سایبرنتیک امروزی که اطلاعات به شکل گسترده‌ای حکومت می‌کند، آلودگی امنیتی و نفوذ در زیرساخت‌های نظامی و اقتصادی کشورها متغیر مهمی در ساختار امنیتی به شمار می‌آید.

 

 

ارسال نظر