|
|
کدخبر: ۱۹۴۱۵

نوام چامسکی:

اندیشمند و تحلیلگر آمریکایی معتقد است که جامعه جهانی ایرانی را تهدیدی برای خود نمی بیند بلکه این آمریکا و هم پیمانان این کشور هستند که چنین برداشتی از ایران را ترسیم می کنند.

به گزارشامیدبه نقل از تسنیم، نوام چامسکی، اندیشمند و تحلیلگر آمریکایی در مصاحبه با شبکه خبری راشاتودی و در پاسخ به سؤالی درباره تحولات اخیر در روابط ایران و آمریکا و نیز احتمال بهبود این روابط گفت:

موضوع اصلی آن چیزی است که در آمریکا رخ خواهد داد. این موضوع در آمریکا و بخش اعظمی از غرب، به این صورت نمایانده می شود که مسأله ناسازگاری ایران و رد خواسته های جامعه بین المللی است. مسائل زیادی وجود دارند که می توان از ایران درباره آنها انتقاد کرد، اما مسأله اصلی چیز دیگری است: یعنی امتناع غرب و بالاخص آمریکا از ورود به دیپلماسی جدی با ایران. تا جایی که به نقض اراده جامعه بین المللی توسط ایران مربوط می شود این امر بستگی به تعریف ویژه ای که به صورت استاندارد در غرب از جامعه بین المللی می شود بستگی دارد. در غرب این عبارت به معنای آمریکا و هر کسی است که در کنار آن قرار گرفته است. بنابراین، اگر جامعه بین المللی دربردارنده جهان بود شاهد داستانی کاملا متفاوت بودیم. برای مثال، کشورهای غیر متعهد، که بخش اعظمی از جمعیت جهان را تشکیل می دهند، به شدت از حق ایران برای غنی سازی اورانیوم حمایت کرده و می کنند.

اعراب همسایه ایران این کشور را دوست ندارند و خصومتی بین آنها وجود دارد که به زمان های طولانی پیش از این بازمی گردد. اما آنها ایران را به عنوان یک تهدید نمی نگرند، تنها بخش بسیار کوچکی از آنها ایران را تهدید می دانند. از نظر آنها آمریکا و اسرائیل هستند. آیا صرف نظر از اینکه هر کس تهدیدها را چگونه می بیند آیا راهی برای پرداختن به این مسائل وجود دارد؟ البته، راه هایی وجود دارد.

برای مثال در ۲۰۱۰ پیشرفت بسیار خوبی برای کاهش هر آنچه که طرف های متفاوت تهدید می پندارند پدید آمد. ترکیه و برزیل به توافقی با ایران دست یافتند که بر اساس آن ایران اورانیوم غنی سازی شده خود را برای نگهداری در ترکیه به این کشور منتقل می کرد و در ازای آن غرب برای رآکتورهای پزشکی ایران ایزوتوپ فراهم می کرد. اما به محض اعلام این توافق ترکیه و برزیل به شدت توسط واشنگتن و رسانه ها محکوم شدند. دولت برزیل از این رویداد به شدت ناراحت شد، و نامه ای را منتشکر کرد که بر اساس آن ثابت می شد خود اوباما پیشنهاد این توافق را داده است اما وی گمان می کرد که ایران این پیشنهاد را رد خواهد کرد. زمانی که ایران این پیشنهاد را پذیرفت، وی مجبور شد که آن را محکوم کرده و برای تصویب تحریم های بیشتر مستقیما عازم شورای امنیت شود. این یک مورد بود.

مثال دیگری نیز وجود دارد که جالب تر است. دسامبر گذشته قرار بود نشستی در فنلاند برگزار شود که هدف از آن تداوم تلاش های طولانی مدت برای ایجاد منطقه ای عاری از تمام انواع تسلیحات کشتار جمعی در خاورمیانه بود. این نشست بر اساس معاهده عدم اشاعه و در اصل سازمان ملل قرار بود تشکیل شود. اما این نشست هیچگاه برگزار نشد.

ارسال نظر