|
|
کدخبر: ۱۴۶۴۸۸

مرثیه ای برای بوکس:

اردوی مشترک با تیم ملی بوکس عراق آخرین تلاش های نه چندان موثر بوکسوران ما برای آماده تر شدن بود. تلاش هایی که پس از سریال ناتمام لغو اردوها در مجموعه ورزشی انقلاب پیگیری شد.

به گزارشخبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران، برای تیم هایی که آرزوی رفتن به یک مسابقه برون مرزی را در کنار تمام نداشته های دیگرشان این آخر سالی به خاک می سپارند شاید اردوی برون مرزی کورسوی امیدی باشد تا نمیرد این عطش جنگیدنشان…

این جا محل تمرین تیم ملی بوکس است. چه آنها که جوان ترند و چه آن دسته از بوکسورهایی که مشت های بیشتری کوبیده اند.

اگرچه این طور به نظر نمی رسد که کادر فنی جوانان و بزرگسالان رغبتی به همکاری با هم داشته باشند اما همه در یک غم شریکند. غم بی پولی فدراسیون. گناهی هم ندارد مدیر ۲۴ ساله این فدراسیون.. بودجه ای نیست برای ورزشی که شانس حتی ۱۰ مدال را در المپیک دارد. این را ما نمی گوییم. احسان روزبهانی می گوید. همان که از همین مجموعه انقلاب مشت هایش را محکم کرد و لژیونر شد و حالا قزاق ها بی خیالش نمی شوند.

پس از شوک لغو سفر جوانان به تایلند که البته از این شوک ها در بوکس کم نیست این بار این تیم ملی بوکس بزرگسالان بود که در فرودگاه ناچار شد راه خانه را در پیش بگیرد. احدی سرمربی بزرگسالان که خستگی یک سفر برون مرزی را با کسب ۳ مدال از تن بیرون کرده بود حالا باید با غم شاگردانش که نتیجه روزها در تمرین بی پولی غوطه ور شدن را بر باد رفته می دیدند چگونه کنار می آمد. شاید واقعا سرمربی تیم ملی چاره ای جز تعطیل کردن اردوی تیم نداشت.

رویای مدال برای خیلی از بوکسورها پرپر شد. فرقی هم نمی کرد دیگر چه کسی خودش را مقصر بداند یابرخی بخواهند جلسه بگذارند یا حتی عده ای از سفر جایگزین احتمالی حرف بزنند. رنده که از قفس برود دیگر رفته است…

اما آن طرف تر شاگردان کریمی که به نظر می رسد از لحاظ مالی و حمایتی به مراتب هم فقیرتر از بزرگسالان بودند آرام و پیوسته به تمریناتشان ادامه می دادند. همان تیمی که استکی مربی بدنسازش قول می داد اگر به مسابقات تایلند می رفت دست کم با چند مدال برمی گشت..

حالا در این روزهای پایانی سال شاید مشت زنان عراقی مرهم کوچکی برای زخم های تیم ملی بوکس باشند. بوکسورهایی که بعضی از آنها از لحاظ بدنی خیلی آماده اند هرچند به نظر نمی رسد بتوان از این اردو تحت عنوان یک تدارک خوب برای ملی پوشان نام برد.

سال دارد به پایان می رسد. ریاست فدراسیون بوکس هم که روزهاست به پایان رسیده است و وضعیت ناطق علیرغم تمام بیانیه ها و حرف های در گوشی و نیش و کنایه ها نامعلوم است. این ها واقعیت این روزهای بوکس است. مرثیه ای برای رشته ای که با این پتانسیل و ظرفیت و استعدادها هیچ وقت به جایگاهی که حقش بود نرسید..


تصاویری از تمرینات و مسابقات اخیر تیم ملی بوکس با تیم ملی بوکس عراق










ارسال نظر