|
|
کدخبر: ۱۸۴۴۱۳

بادیه نشینان فلسطینی در الخلیل با تخریب و حملات شهرک نشینان روبرو هستند

جوامع بادیه نشین در منطقه مسافر یاتا در کرانه باختری اشغالی با آوارگی اجباری توسط مقامات اسرائیلی مواجه هستند.

انتظار می رود دیوان عالی دادگستری اسرائیل در ماه آینده تصمیم بگیرد که آیا منطقه ای در کرانه باختری اشغالی - جایی که جوامع بادیه نشین فلسطینی مدت ها قبل از اشغال اسرائیل در آن ساکن بوده اند - برای اهداف نظامی استفاده خواهد شد یا خیر. ماسافریاتا، واقع در جنوب شهر الخلیل، حدود 36 کیلومتر (22 مایل) وسعت دارد و شامل 19 دهکده فلسطینی است که بیش از 2000 نفر را در خود جای داده است.

ارتش اسرائیل در دهه 1980 بخشی از این منطقه را به عنوان یک منطقه نظامی بسته برای آموزش تعیین کرد و به گفته سازمان ملل "آنها بر این اساس به دنبال حذف جوامع بودند" .

ماسافر یاتا به عنوان در معرض خطر انتقال اجباری طبقه بندی می شود، در شرایطی که سازمان ملل آن را به عنوان شرایط محیطی اجباری توصیف می کند» که از طریق «تعدادی از سیاست ها و اقداماتی که امنیت فیزیکی و منابع معیشت آنها را تضعیف کرده است» ایجاد شده است.

ساکنان مجبور می‌شوند در طول تمرین‌های نظامی برای دوره‌های موقتی که ممکن است چند روز طول بکشد، خانه‌های خود را تخلیه کنند، در حالی که هلیکوپترها بالای سر جوامع تردد می‌کنند و نیروهای اسراییلی به شدت مسلح روی زمین حضور دارند.

مقامات اسرائیلی علاوه بر استفاده از این منطقه به عنوان منطقه آموزشی، هزاران دونم زمین را از ساکنان برای ایجاد شهرک های غیرقانونی اسرائیل از جمله ماعون و حوات ماعون مصادره کرده اند و ساکنان آن حملاتی را علیه جوامع فلسطینی انجام می دهند. دونام، یک اصطلاح اسرائیلی برای واحد اندازه گیری مساحت زمین، معادل 1000 متر مربع (0.2 هکتار مربع) است. شهرک های اسرائیلی طبق قوانین بین المللی غیرقانونی تلقی می شوند.

نیدال یونس، شهردار مسافر یاتا، به الجزیره گفت: «اسرائیل این سرزمین را می‌خواهد زیرا بلندترین نقطه در تپه‌های الخلیل جنوبی است و برای رشد شهرک‌ها و پاسگاه‌های اسرائیلی دارای ارزش استراتژیک است.

Masafer Yatta در منطقه C قرار دارد که 60 درصد از کرانه باختری اشغالی را شامل می شود، که نهاد اداری اشغالگر اسرائیل، اداره مدنی، آن را تا حد زیادی به نفع شهرک نشینان اسرائیلی ذخیره می کند.

کرانه باختری اشغالی به عنوان بخشی از توافقنامه اسلو در سال 1993 به مناطق A، B و C تقسیم شد. اسرائیل کنترل کامل منطقه C را حفظ می کند در حالی که به تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) اختیارات محدودی برای اداره منطقه A و B داده شده است. مقامات اسرائیلی مجوزهای کمی برای ساخت و ساز به فلسطینیان در منطقه C می دهند.

سازمان ملل گفته است: «تعریف منطقه به عنوان منطقه تیراندازی به این معنی است که دریافت چنین مجوزهایی غیرممکن است». این منطقه همچنین به شبکه های آب و برق که شهرک ها و پاسگاه های اسرائیلی اطراف را تامین می کند، متصل نیست.

گروه حقوق بشر اسرائیلی گفت: «دولت آنها را از ساختن خانه‌های قانونی یا اتصال به شبکه‌های آب و برق منع می‌کند، چراگاه‌هایشان را محدود می‌کند، و اعمال خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان را امکان‌پذیر می‌کند تا زندگی‌شان را چنان غیرقابل تحمل کند که به میل خودشان ترک کنند». بتسلم گفته است .

مقامات اداره مدنی، همراه با سربازان اسرائیلی و پلیس مرزی مجهز به بولدوزر، هرگونه تلاش برای ساخت و ساز یا تلاش برای اتصال به زیرساخت توسط جوامع بادیه نشین را نابود کرده اند. شهردار یونس گفت که در 25 اکتبر، مقامات اسرائیلی چادری را که توسط جامعه در روستای المفقره برپا شده بود، مصادره کردند.

وی افزود: «آنها همچنین یک جاده خاکی منتهی از جامعه خربت خیلة الضابه به جامعه الفاخیت را تخریب کردند و خط اصلی آب که به جامعه مسافر یاتا خدمات می دهد نیز تخریب شد. مقامات اسرائیلی حدود 18 درصد از کرانه باختری یا نیمی از منطقه C را به عنوان مناطق تیراندازی نظامی تعیین کرده اند که در آن هر فرد ممنوع است مگر اینکه ارتش مجوز خاصی بدهد.

با وجود این ممنوعیت، 38 جامعه کوچک فلسطینی - 12 تای آنها در مسافر یاتا - محل زندگی بیش از 6200 فلسطینی در این مناطق وجود دارد. بسیاری از جوامع قبل از ورود ارتش و بسته شدن این مناطق حضور داشتند.

 

ارسال نظر

پربیننده ترین